ตะวันลับ สิ้นสุดที่ขอบฟ้า

แสงส้มแดง อัสราเหมือนสิ้นแล้ว

จิตไหม้หมอง สุดช้ำแรงเหนื่อยล้า

จักลับลา เลือนภพ จบดังสิ้น

ใจข้าจิต แรงล้า เหนือเหนื่อยอ่อน

ใจจิตหมอง ร่ำร้อง ไห้สุดหา

ใจเหนือเจ็บ รุมเร้า ปวดหฤดา

ใจแห่งข้า ล้าเหลือ จบสิ้นแรง

อัสดง พ้นหลับ ลบขอบฟ้า

ถึงกาลภพ จบใจข้า ดังเทียนไข

ใจเหนื่อยอ่อน เหนื่อยแรง เหนื่อยเหนือ ทุกสิ่งครา

ถึงเวลา ลาลับ ดั่งอัสดง

จักไปแล้ว ขอวอนสุริยะ แห่งแผ่นฟ้า

เหนือเวลาเวียนพบ อรุณฉาย

เหนือใจข้า จักรภพ ณ คราใด

ณ ครานั้น จักพบข้า แสงแห่งใจ

 

 ~*~*~*~*~   ~*~*~*~*~   ~*~*~*~*~

 

วันนี้ มาเหมือน อยากจะจาก อะไร

รู้สึกเหมือนตัวเองจะไม่อยู่...

มันเหนื่อยล้า  อ่อนแรง...

เหนื่อย...เหมือนจะหยุดหายใจ.

เหมือนใจจะหยุดนิ่ง......

 

แต่ มันอาจจะเป็น..แค่เพียงวันนี้ ....เท่านั้น....

ในวันต่อไป..อรุณฉาย ในจิตใจ ก็กลับมา...

ดังอรุณเบิกฟ้า ยามราตรี ผ่านพ้น....

edit @ 3 Oct 2008 19:12:04 by ~*~น้ำ~*~