จากเอนทรี่ ที่แล้ว ทิ้งระยะห่างนานโขอยู่เหมือนกัน

จวบจนมาถึงเอนทรี่นี้   (ระยะเวลา ห่างกันครึ่งปีเห็นจะได้)

 

จากความรู้สึก ที่ตอนนั้น  คือ ระยะ ใกล้จบ ปี4

 

แต่ตอนนี้ ในที่สุด ก็จบออกมาแล้ว

จบมาอาจจะไม่สวยงาม เท่าไหร่นัก

 

แต่มันก็คือความภาคภูมิใจอย่างที่สุด

 

การฝึกงาน ที่แสนกลัว

การที่ทำงาน ที่คิดไปต่างๆนานๆ  

 

มาณ ตอนนี้ ได้รับรู้ถึงสิ่งต่างๆที่กลัวนั่นแล้ว

สำหรับอนาคต  ไม่มีอะไรที่น่ากลัวไปกว่าความคิดของเราเลยจริงๆ

สิ่งที่เราต้องทำ เพื่อ สู้ในอนาคต ก็คือ  การเผชิญ ไปข้างหน้า

เพราะมันอาจจะไม่น่ากลัว อย่างที่เราคิดก็ได้

 

 

มา ณ ตอนนี้ ฉันมีงานทำแล้ว

ไม่น่าเชื่อว่า ระดับแค่นี้ของฉัน  จะทำให้สามารถมีงานได้เร็วแบบนี้ (โชคช่วยสุดๆ)

ตามธรรมดาของการทำงาน เราย่อมมีอุปสรรค เหนื่อย ล้า    และท้อบ้าง

แต่มีอยู่ อย่างนึง ที่เราต้องพึงระลึกอยู่เสมอ  นั่นคือ   

 

เราต้อง "ไม่ถอย"

 

คำนี้ คอยเตือนสติเราอยู่เสมอ

ดีแค่ไหนแล้ว  ที่กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้

 

 

ขอบคุณ ช่วงเวลาดีๆ ที่ทำให้เรา ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์

ขอบคุณ สิ่งต่างๆรอบตัว ที่ทำให้เรามีมาจนถึงวันนี้

ขอบคุณตัวเอง ที่สู้ มาตลอด  แม้บางครั้งอาจจะต้องยอมแลกกับความเจ็บปวด (ใจ) อย่างสุดจะทน

 

ขอบคุณที่วันนี้ มี เท่าที่เรามี และอนาคคต คือสิ่งที่ต้องเผชิญ

 

เชื่ออย๔เสมอว่า ทุกวันต้องมีการพัฒนา

ทุกสิ่งต้องดีขึ้น

 

และเราจะเติบโต  และดีขึ้นไป เช่นกัน

 

edit @ 23 Jun 2009 12:21:50 by ~*~น้ำ~*~